گزارش خرابی لینک
اطلاعات را وارد کنید .
گزارش انتشار نسخه جدید
اطلاعات را وارد کنید .
no-img
سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه

بیماری هانتینگتون - سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه


سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه
adsads

ادامه مطلب

بیماری هانتینگتون
دی 1, 1394
1911 بازدید
گزارش نسخه جدید

بیماری هانتینگتون


 

 

 

 

Hantington disease

 

فهرست

چکیده………………………………………………………………………………….۳

مقدمه………………………………………………………………………………….۴

فنوتیپ..ژن مسؤل بیماری…………………………………………………….۵

ژنوتیپ.. پروتیین های تحت تاثیر جهش ……………………………………..۶

دگرگونی پروتیین …………………………………………………………….۷

تاثیر هانتینگتون برداخل مغز۸…….……………………………………

تشخیص مولکولی……………………………………………………………۱۰

اصلاح ژنتیکی………………………………………………………………۱۱

تشخیص …………………………………………………………………………….۱۲

علایم و نشانه های شناختی و رفتاری……………………………………………..۱۳

علایم و نشانه های حرکتی…………………………………………………………۱۴

مدیریت درمان ……………………………………………………………………..۱۵

منابع…………………………………………………………………………………۱۶

 

 

چکیده

 

بیماری هانتینگتون یک بیماری ارثی است که باعث مرگ سلول های عصبی خاصی در مغز میشود.افراد با ژن HD بدنیا می آیند اما معمولا علایم بیماری تا اواسط دوره میانسالی ظهور نمیکند.پیشرفت HD باتاثیر بر عملکرد حرکتی ،عاطفی و شناختی به مرور زمان در فرد بعنوان یک مبتلا به هانتینگتون باعث کاهش توان درکنترل حرکات ،یاداوری وقایع ،تصمیم گیری و کنترل احساسات میشود.HD یک بیماری ارثی منوژن عصبی ناشی از یک ژن معیوب روی کروموزوم شماره ۴ است.ژن HD مسوول ساخت پروتیینی به نام هانتینگتون است این پروتیین در سراسر بافتهایه بدن یافت میشود اما بیشتر در مغز متمرکز است.در حالی که عملکرد طبیعی پروتئین هانتینگتین هنوز ناشناخته است ، فرم معیوب آن در ایجاد بیماری HD یافت میشود.HDباعث زوال تدریجی نورون ها در قسمتهایی از مغز میشود ، بخش هایی از مغزکه بیشتر توسط HD تحت تاثیر قرار می گیرند لایه بیرونی مغز ،شناخته شده به عنوان قشر(cortex)، و مناطق عمیق تر از مغز، به نام گانگلیون قاعده ای(basal ganglia).از آنجایی که کورتکس مسؤل بالاترین سطح اعمال شناختی از جمله تفکر و درک کردن است و بازال گلنگلیا مسؤل کمک برای انجام حرکات روان است در نتیجه HD به صورت کلی بر روی هر دو بعد فیزیکی و شناختی تاثیر گذار است.

هانتینگتون نوعی بیماری ارثی اتوزومی غالب و ناشی از تکرار توالی CAG (36 تکرار یا بیشتر(روی بازوی کوتاه کروموزوم شماره۴ و درنتیجه طویل شدن ژن هانیتنگتون است. در بیماری هانیتنگتون جوانی JHD تکرار CAG به بیش از ۵۵ بار میرسد. تشخیص بیماری در فردی که والدینش به طور حتم مبتلا به هانتینگتون بو ده اند، براساس علائم بالینی و نشانه بیماری صورت م یگیرد. و با تعیین توالی DNA تأیید میشود. بیماری هانتینگتون راه درمان قطعی ندارد و مهار بیماری تنها با کمک گروهی از تخصصهای مختلف و بر پایه درمان علائم و بهبود کیفیت زندگی صورت میگیرد.


مقدمه

بیماری هانتینگتون یک نمونه ای از بیماری های عصبی است که توسط جهش در ژن اتوزومی غالب در کروموزوم چهار ایجاد می شود.چون الل آن وابسته به جهش درژن غالب است، یک فرد برای داشتن بیماری فقط تنها به نشان دادن یک نمونه از الل جهش یافته نیاز دارد. الگوی نمایش و طبیعت این بیماری به سبب وجود جهش است و هم چنین درباره اسیب هایی که به نورون های مغزوارد میکند معروف است، و در حال حاضر علاج ناپذیر است.شرح کامل بیماری را جورج هانتینگتون در سال ۱۸۷۲ انجام داد ودر سال ۱۹۳۳ ژن این بیماری شناخته شد و معلوم شد که تکرار توالی سه نوکلیوتیدی CAG در DNA علت اصلی این بیماری است که این توالی رمز آمینواسید گلوتامین است. عوارض این بیماری وقتی ظاهر می شود که سلولهای و نورون های موجود در ناحیه استریاتوم(جسم مخطط) (striatum) تخریب می شوند. استریاتوم بخشی از ساختمانی از مغز است که به آن گانگلیون مرکزی گفته می شود. این سلول ها معمولاً وظیفه شان آن است که علائم ناشی از هیجان را که از کورتکس حرکتی (Motor Cortex) دریافت می کنند از کار بندازند. وقتی این سلولها می میرند، کورتکس فعال شده و موجب حرکات ماهیچه ای غیر قابل کنترل می شود. علائم و نشانه های اصلی بیماری هانتینگتون شامل اختلالات حرکتی، شناختی و روانی است.سایر علائمی که کمتر شناخته شده اند ولی از ویژگیهای شایع و اغلب ناتوان کننده بیماری هانتینگتون هستند، عبارت اند از کاهش وزن، اختلالات خواب و ریتم شبانه روزی و اختلال در عملکرد دستگاه عصبی خودمختار.

 

ژن مسئول بیماری

 

در سال۱۹۹۳ کشف بزرگی رخ داد که گام بزرگی در راستای فهم هانتینگتون محسوب می شود ژن مسئول به آن بیماری IT15(IMPORTANT TRANSCRIPT 15) شناسایی شد.این ژن در موقعیت ۴p16.3 قرار گرفته است.از ۶۷ اگزون تشکیل شده و پروتئینی به نام هانتینگتون را که ۳۴۸KDn وزن دارد،بیان می کند.اولین اگزون آن حاوی یک توالی ناپایدار و پلی مورفیک با تکرارهای CAG که مستقیما به چند گلوتامین پشت سر هم بیان می شود.امروزه ثابت شده است که گسترش توالی تکراری CAG از علل مرتبط با بروزبیماری HD است.

 


 

تغییر یا جهش در هنگام میوز اتفاق می افتد . احتمال بروز این تغییرات افزایشی در فرایند اسپرماتوژنوزیس بسیار بیشتر ازاووژنسیس می باشد که احتمالا به دلیل تعداد اسپرم های ساخته شده نسبت به تخمکهاست.که ظرفیت اشتباه را بالا میبرد.ژن IT15 به هنگام میتوز پایدار شناخته شده است.از این رو تعداد تکرارهای CAG در اغلب موارد در همه ی سلول های بدن یکسان است.نفوذ این ژن کامل نیست،به گونه ایی که در افرادی که با تعداد تکرارهای CAG مرزی،بعضی از علایم هانتینگتون به مقدار کم مشاهده می شود.امااین افراد کاملا بیمار نیستند.میزان تکرار،با سن بروز و شدت بیماری ارتباط دارد کسانی که در جوانی مبتلا می شوند تکرار بالایی دارند( بیش از ۵۵) و شدت بیماری

نیز در آن ها بیشتر است.

 

فنوتیپ

افرادی که با بیماری هانتینگتون متولد میشوند حامل جهش هستند و در اوایل زندگی هیچ اثری از بیماری نیست.بر اثر تجمع اثرات جهش در مغز به صورت مکرر، علایم بیماری معمولا در سن حدودا چهل سالگی اشکار میشوند.در ابتدا این ها به کلی طبیعی اند، اما با پیشرفت بیماری بدتر میشوند.پیشرفت بیماری سلول های مغزی را تغییر میدهد و توانایی های فرد را در راه رفتن، صحبت کردن، تعقل، فکر کردن و بیاد اوردن کاهش می دهد.روانشناسان و رفتار شناسان معتقدند گسترش اختلالات، شامل حالات نوسانی و کج خلقی و افسردگی و این ها نهایتا منجر به جنون میشوند.حرکات غیر ارادی معمولا قسمتی از بیماری، شامل تشنج و تونوس عضلات هست.علائم بیماری سرانجام سبب ناتوانی میشود که افراد مبتلا برای مراقبت از خود به تکیه کامل بر دیگران نیازمند میشود.بیماری معمولا بعد از بیست سال پس از شروع سبب مرگ میشود

ژنوتیپ

ژن موثر که سبب بیماری هانتینگتون میشود IT15 نام دارد این ژن روی بازوی کوچک کروموزوم چهار یافت میشود. بنابراین بر روی کروموزوم اتوزوم سریع تر از کروموزم جنسی آشکارمیشود.کودکان که والدین انها حامل بیماری میباشند احتمال به ارث بردن ژن جهش یافته در انها ۵۰ درصد میباشد و چون بیماری اتوزومی غالب میباشد هرکس که این ژن جهش یافته را به ارث برده باشد بیماری را توسعه خواهد داد اگر به اندازه کافی عمر کند.بیشتر افراد دارای بیماری هانتینگتون هتروزیگوت میباشد، افراد هموزیگوت نادر تر هستند چون باید ژن تغییر یافته را از هردو والد دریافت کنند.

ژن IT15 بیماری هانتینگتون به وسیله پروتئین هانتینگتون در همه ی سلول های پستانداران بیان میشود ، به هر حال سطح بالاتر این ژن در مغز و بیضه ها بیان میشود.همه الل های IT15دارای قسمتی از سه نوکلئوتید تکراری شامل سیتوزین، ادنین،گوانین هستند در حالت نرمال تعداد تغییر در الل های تکرار شونده سیتوزین، ادنین، گوانین کمتر از ۳۶ تا می باشد اما الل جهش یافته، سیتوزین،ادنین،گوانین ان بیشتر از حد نرمال است.

پروتئین های تحت تاثیر جهش

کد CAG برای امینواسید گلوتامین است.در طول ساخت پروتئین هانتینگتون ژن HD IT15به MRNA رونویسی میشود سپس به امینواسید ترجمه میشود و زنجیره پلی پپتید شکل میگیرد.کد تکرار شونده CAG پلی گلوتامات را از داخل پلی پپتید برش داده و میسازد.مرحله اخر ساخت پروتئین تاخوردن است.زنجیره پلی پپتید خم میشود بر روی خودش تا پروتئین نرمال هانتینگتون را شکل دهد که متقابلا با پروتئین های دیگر مغز که برای سلامتی سلول های مغزی و عملکرد مغز میباشد اثر کند.

جهش در الل IT15 علت بیماری هانتینگتون است و تعداد کد های نوکلئوتید سه تایی تکرار شونده را ازالل نرمال بیشتر میکند. درحاملین ژن جهش یافته با ۳۶ تا ۴۰ تا نوکلئوتید تکرار شونده ممکن است بیماری حالت جزعی ناقصی را بروز بدهد، بیشتر از ۴۰ تا قطعا علائم بیماری گسترش پیدا میکند اگر به اندازه کافی عمر کنند. و به خصوص تکرار بیشتر از ۵۵بار باعث بروز علایم بیماری قبل از بیست سالگی میشود که به آن هانتینگتون جوانی میگویند (JHD)پروتئین ترجمه شده از الل جهش یافته، زنجیره پلی گلوتامات دراز تری دارد.زمانی که این زنجیره تا می خورد شکل پروتئین دگرگون میشود، که این چرخش ها عملکرد ان را دگرگون میکند.این زنجیره دراز اشکار میشود تا صدمات بیشتری به مغز بزند.

Synthesis of the huntingtin protein

The increase in the number of CAG repeats creates an increase in the number of glutamines, affecting the folding of the protein. This changes the tertiary structure of the protein which alters the way the protein functions in the brain.

 

.سنتز پروتیین هانتینگتین

افزایش تعداد تکرارCAG باعث افزایش تعداد گلوتامین ها میشود ک شکل فضایی پروتیین را تحت تاثیر قرار میدهد.این تغییرات ساختار سوم پروتیین ،مسیر عملکرد پروتیین را در مغز دگرگون میکند.

 

 

تاثیر هانتینگتون برداخل مغز

پروتیین هانتینگتون تغییر یافته سبب میشود که نورون ها در داخل مغز عملکرد نادرستی داشته باشند و سپس بمیرند.

اولین هدف همیشه جسم مخطط است که بخشی از گانگلیون قاعده ای است .زمانی که مغز افراد مبتلا به هانتینگتون بعد از مرگ آزمایش میشود ،جسم مخطط و انشعاب های آن شدیدا آتروفی شده اند.

همچنان که بیماری پیشرفت میکند سایر نقاط مغز هم ویران میشوند و در آخر هیچ ساختار مغزی کاملا در امان نمیماند.همچنان که یک منطقه آسیب میبیند ،نشانه های مرتبط با عملکرد آن منطقه آشکار میشود.

جسم مخطط بخشی از گانگلیون قاعده ای است که مسؤل برنامه ریزی ،یادگیری عادات ومیزان کردن حرکات می باشد.(معمولااثر بازدارندگی دارد_از این جهت از دست رفتن این نورون ها باعث از بین رفتن بازدارندگی و نتیجتا ایجاد حرکات نامناسب میشود)

بیماری هانتینگتون مرتبط با حالت نورون هاست ،با اختلال در حالت نورون ها نشان ویژه بیماری آشکار میشود .پروتیین نرمال هانتینگتون برای پشتیبانی کردن سلول های مغزی در فرد سالم مهم است و کار خود را به چندین روش انجام میدهد.پروتیین هانتینگتون برای تقسیم سلول و مرگ برنامه ریزی شده سلول (بخش طبیعی چرخه سلولی سلول ها)لازم است.


A.normal brain B.HD brain

 

 

اگر چه این پروتیین محصول یک ژن است اما با پروتیین های فراوانی در داخل مغزاز جمله پروتیین های درگیر در ترجمه ، سیگنال های سلولی و نقل وانتقالات داخل سلول فعل و انفعالاتی دارد .فعل و انفعالات بی شمار پروتیین هانتینگتون عملی را باعث میشود ک پیدا کردن آن بسیار دشوار است.

آسیب و مرگ سلولهای مغزی به وسیله زنجیره بلند اضافی پلی گلوتامات پروتیین هانتینگتون تغییریافته که به راحتی شکسته میشود ، ایجاد میشود.گلوتامین یک مولکول دارای وظیفه است که مقدار اضافی آن موجب میشود که پروتیین ها به هم بپیوندند و به جای آنکه فرم پیچ خوردگی طبیعی خود را پیدا کنند انباشته شوند.نتیجه این پیچیدگی های متعدد پروتیین متراکم نامیده میشود.

هم هانتینگتون و هم پروتیین های در فعل و انفعال با ان همگی برای سلامت مغز ضروری اند که جذبه پروتیین متراکم و ربوده میشوند.در نتیجه این پروتیین های ارزشمند نه تنها توانایی انجام مسؤلیت خود ر ا از دست میدهند ،بلکه برای سلول های مغزی توکسین هم میشوند که در نتیجه بافت مغز از دست میرود .میزان مرگ سلولها با افزایش تکرار توالی CAG افزایش میابد که علت شروع زودتر بیماری با تکرار طولانی تر CAG راتوضیح میدهد.

یک فرضیه می گوید که پروتئازوم(Proteasome) ها یا موادی که علیه پروتیئن های سمی دست به کار می شوند قادر نیستند پروتیئن تولید شده به وسیله بیماری هانتینگتون را نابود کنند. در نتیجه مواد تجمع یافته باعث نابودی سلولهای عصبی می شوند.

فاکتور رشد عصبی (BDNF)هم به اندازه کافی در بافت عصبی تولید نمیشود.این فاکتور ماده ای است که برای بقا و رشد سلولهای عصبی(اجسام مخطط) استریاتوم حیاتی است BDNF، نوعاً در کورتکس تولید شده و سپس در طول فیبرهای عصبی، خود را به استریاتوم می رساند.

استریاتوم وظیفه دارد علائم ناشی از هیجان که از کورتکس حرکتی دریافت می کند از کار انداخته و تعدیل می کند. وقتی سلول های اجسام مخطط می میرند, کورتکس فعال و موجب حرکات ماهیچه ای غیر قابل کنترل می شود.

 

 

تشخیص مولکولی

 

تشخیص مبتلایان با انجام آزمایش PCR شناسایی کننده تکرارهای نوکلوئیدی در ژن HD انجام می شود. ابتدا از یک جفت پرایمر A و B استفاده می شود. این پرایمرها ناحیه بسط یافته در ژن HD را احاطه می کنند. در صورت شناسایی قطعه ای با تکرارهای بیش از ۳۸، فرد بیمار گزارش می شود. در این PCR افرادی که هتروزگوت برای الل های طبیعی باشند و همچنین اکثریت الل های بیماری زا با توالی های بسط یافته شناسایی می شوند.
مشاهده یک تک باند در آزمایش PCR انجام شده با پرایمرهای A و B می تواند به دو صورت تعبیر شود، فرد هموزیگوت واقعی است و یا اینکه زیاد بودن تعداد تکرارهای ژن هانتینگتون مانع از انجام PCR شده است. به عبارت دیگر الل حاوی بسط‌های بسیار زیاد CAG در آزمایش PCRتکثیر نیافته است. به منظور تفریق این دو گروه،آزمایش PCR دیگری با استفاده از جفت پرایمر A و C انجام می گیرد. این پرایمرها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که علاوه بر ناحیه بسط یافته ژن هانتینگتون ناحیه پلی مورفیسمی از تکرارهای CCG درست در انتهای´۳ تکرارهای CAG این ژن را نیز شامل می‌شود. از آنجایی که این ناحیه بسیار پلی مورف است، حتی در افراد هموزیگوت برای ژن هانتینگتون توالی آن متفاوت است. بنابراین در صورتیکه هموزیگوتی واقعی باشد دو قطعه حاصل می شود. اما افرادی که باز هم هموزیگوت باشند این هموزیگوتی می‌تواند ناشی از وجود الل بسط یافته باشد. البته این مسئله باید با استفاده از تکنیک ساترن بلات و پروپ‌های اختصاصی مورد آزمایش قرار گیرند.

 

 

 

 

 

اصلاح ژنتیکی

درهر صد هزار نفر۵ تا ۷ نفر دارای بیماری HD میباشند،هرچند که نواحی نادری هم هستن که میزان شیوع این بیماری در آن بیشتراز این رقم می باشد.شیوع پخش این بیماری در مردم آسیا و آفریقا بسیار کم است،برای مثال در ژاپن این نسبت ، نیم در هر صد هزار نفر است. هیچ مدرکی برای جهش در بیماری HDدرخصوص اصلاح در حامل این بیماری وجود ندارد. تغییر در ژن IT15مفید نمیباشد.

بعضی از جهش های ژنی اصلا تاثیری بر هیچ آمینو اسید رونویسی شده ای ندارند،پس به آنها جهش های آرام یا بی تاثیر گویند و همچنین هیچ اثر قابل ملاحظه ای بر روی فنوتیپ نیز نخواهند داشت.هرچند که بعضی از جهش ها یک یرتری خاصی به حاملینشان میدهند،برای مثال کم خونی داسی شکل یک نمونه از این میباشد.افرادی که برای ژن داسی شکل بودنشان هتروزیگوت میباشند،در برابر اثرات مالاریا مقاوم هستند.جهش در سلول های داسی در نواحی گرمسیری رایج تر میباشد.این گزینش و انتخاب شایسته سبب افزایش شانس زنده ماندن این جمعیت ها میشود.برای الل هانتینگتون هیچ انتخاب شایسته ای شناسایی نشده است.


 

 

 

 

 

تشخیص
پیش
ازتولد

از انجا که این آزمون در هر سلولی با هسته دارای DNA قابل انجام است تشخیص بیماری امکان پذیر است . در این روش بین هفته دهم تا دوازدهم حاملگی با استفاده از تکنیک آمنیو سنتز از پرز های کوریونی نمونه برداری می شودوبین هفته پانزدهم تا هفدهم آزمایش DNA قابل انجام و اجرا است. این پروژه در والدینی انجام می شود که از قبل , ازوضعیت ژنتیکی خود آگاه باشند

در روش دیگر لقاح خارج از رحم انجام میشود و وقتی جنین به مرحله ۸ سلولی میرسد یکی ازسلول هابرای آزمایش DNA جدا می شود اگر جنین بدون تکرار CAG طویل شده باشد دررحم مادر قرار می گیرد تا مراحل حاملگی به طور طبیعی طی شود. قبل از شروع این فرایندوضعیت ژنتیکی والدین باید شناسایی شود. البته همه کشورها از این فکر استقبال نمی کنند

 

 

 

تشخیص

تشخیص بیماری بر اساس علائم بالینی است.ابتدا لازم است تاریخچه ای دقیق از فرد بیمار بانشانه هایی که دارد و همچنین خانواده وی , تهیه شود . ترکیبی از سه نشانه یعنی تغییرات حرکتی با یا بدون تغییرات روانی و شناختی همراه با تاریخچه خانوادگی برای تشخیص کفایت می کند . در صورتی که فردی مبتلا به هانگتینگتون در خانواده تشخیص داده شود ممکن است بسیاری از اطرافیان بیمار با خطر ابتلا به بیماری مواجه باشند

 

 

 

 

 

 

علائم و نشانه های روانی و رفتاری

 

علائم و نشانه های روانی غالباً در مراحل اولیه بیماری و اغلب قبل از شروع علائم حرکتی خودرا نشان میدهند.درصد بیماران دارای علائم روانی بین ۳۳تا ۷۶درصد، بسته به نوع وروش مطالعه، متفاوت است. این علائم معمولاً تأثیری بسیار بد و منفی روی عملکرد شخص بیمار و نیز خانواده وی دارند. رایجترین رویداد در این بیماری، افسردگی است که تشخیص آن دشوار است زیرا از دست دادن وزن، بیتفاوتی و بیتحرکی نیز در بیماری هانتینگتون اتفاق میافتد .معمولا اعتماد به نفس پایین، احساس گناه و اضطراب در بیمار وجود دارد.خودکشی غالباً خیلی زود، در افراد علامتدار و همچنین در افرادی که از حامل بودن بیماری آگاهی یافته اند، اتفاق میافتد. اضطراب نیز غالباً (۳۴تا۶۱درصد) و گاهی اوقات در شروع و در طول دوره بیماری رخ میدهد. وسواس فکری و وسواس عملی میتواند زندگی بیمار را

مختل کند و منجر به تحریک پذیری و خشونت وی شود. تحریک پذیری اغلب اولین علامت، درطول دوره بیماری است.این تحریک پذیری به صورت از دست دادن علاقه و افزایش رفتارمنفعل در فرد ظاهر میشود. در مراحل اولیه،فعالیت بیش از حد جنسی میتواند سبب بروز مشکلات زیادی در رابطه با همسر شود.

زوال عقل نشانه اصلی دیگر بیماری هانتینگتون است و میتواند مدتها قبل از بروز نشانه های حرکتی خود را نشان دهد . تغییرات شناختی به ویژه در ارتباط با اعمال و کارکردهای اجرایی ایجاد میشود.در افراد سالم و در شرایط عادی، رفتار شناختی و حرکتی هدفمند و برنامه ریزی شده است، افراد عادی قادرند مسائل مرتبط به هم را تشخیص دهند ولی بیماران هانتینگتون این توانایی را از دست میدهند و قادر به سازماندهی زندگی خود، یا برنامه ریزی کارهایی که در گذشته برایشان ساده بود، نیستند. آنها انعطاف ذهنی خود را از دست میدهند و دیگر نمیتوانند تمرکز حواس پیدا کنند. کم صحبت و منزوی میشوند و حافظه آنها دچار اختلال میشود، اگرچه حافظه معنایی تا حدودی در امان میماند ولی فرایندهای روان حرکتی آنان به شدت تضعیف و کند میشود.

 

 

 

 

 

علائم و نشانه های حرکتی

 

 

 

تغییرات حرکتی به صورت غیرارادی و ناخواسته در فرد بروز میکند. این حرکات ناخواسته در ابتدا، بیشتر در اندامهای دیستال ۵ از جمله انگشتان دست و پا و نیز عضلات کوچک صورت اتفاق میافتد. این تکانههای عضلانی اغلب نامرئی است و ممکن است به عنوان حالتی از عصبانیت تلقی شود. در زندگی روزمره، پیادهروی برای فرد دشوار میشود و ظاهر فرد حالتی شبیه افراد مست پیدا میکند.

به تدریج این حرکات ناخواسته به همه عضلات دیگر، از دیستال به پروگزیمال و آگزیال گسترش مییابد. حرکات رقص مانند در تمام مدتی که فرد بیدار است وجود دارد. هیچ الگوی
واحدی برای این حرکات وجود ندارد. برجسته ترین حرکات، مربوط به عضلات پشت میباشد.
به تدریج صحبت کردن و بلع برای فرد مشکل و در بعضی بیماران منجر به خفگی می شود. در
مراحل بعدی حتی بیمار لال میشود. اختلال در تکلم و بلع در طول دوره بیماری بسیار شایع
است. در همه بیماران سختی عضلات توسعه یافته و منجر به کاهش سرعت انجام فعالیت ها و
تردید در شروع یک حرکت میشود. بیماران جوان با سفتی بیش از اندازه عضلات روبه رو
هستند و بیماران بسیار مسن در آخرین مرحله از بیماری و بعد از گذشت مدت زمان طولانی از
بیماری، با سفتی و انقباض همراه با خمیدگی وخیم در قامت درگیرند.. علاوه بر این فعالیتهای
روزانه مانند خروج و بلند شدن از رختخواب، دوش گرفتن، لباس پوشیدن، توالت رفتن، نظافت
خانه، پخت و پز و غذا خوردن مشکلتر میشود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مدریت درمان

 

با وجود اینکه یک درمان اساسی برای هانتینگتون وجود ندارد , ولی بسیاری از روش های درمانی مناسب برای درمان علائم و نشانه ها و به هدف بهبود کیفیت زندگی , در دسترس قرار دارند.شواهد کمی در مورد نوع دارو و دوز آن برای رفع علائم و نشانه ها وجود دارد. بنابرین درمان دارویی منحصر به فرد است و بر اساس نظر متخصص و همچنین فعالیت و عملکرد روزانه بیمار انجام میگیرد. درمان شامل تجویز دارو و توصیه های غیردارویی است. درمان جراحی نقش مهمی در این بیماری ایفا نمیکند و فقط عوارض آن را تخفیف خواهد داد.

پزشکان معمولاً به این بیماران آرام بخش تجویز می کردند تا حرکات ناخود آگاه آنان راکمی کنترل کنند ولیکن این دارو باعث کاهش میزان دوپامین که یک پیام رسان عصبی است گردیده و موجب افزایش میزان افسردگی آنها می شوند .برخی از پزشکان بافت های فاکتور BDNF را به مغز تزریق می کنند، عمل پیوند مغز نتیجه های خوبی داده است به ویژه اگر چنانچه در مراحل اولیه توسعه بیماری صورت

گیرد، انجام این عمل به لحاظ اخلاق پزشکی با مخالفت هایی روبه رو شده است چرا که بافت مورد نیاز از کشت جنین انسان بدست می آید.شیوه های دیگر درمان عبارت است از تزریق فاکتور نوروتروفیک سیلیاری(Ciliary Neurotrophic) یا (CNTF) تا کنون نشان داده اند که این فاکتور می تواند مانع ازمرگ حیوانات آزمایشگاهیی شود که بیماری هانتینگتون مبتلا شده اند. ولیکن در عمل مشکلاتی برای تزریق اندازه کافی این ماده به مغز وجود داشته است.فاکتورهای BDNF ، CNTF اگر به صورت خوراکی به بیمار داده شوند تجزیه می شوند. در برخی از موارد غشاهای سلولی مانع ورود این مواد به مغز می شوند.اخیراً یک گروه از پزشکان سوئیسی از طریق ژن درمانی روشی برای مقابله با این بیماری به کار گرفته اند آنها کپسول های محتوی سلول هایی را در مغز کار می گذارند که می توانند BDNF را به آرامی به مغز وارد کنند.

ضمنا

فاکتورهای تروفیک برای حفاظت از سلول در برابر تخریب و RNAi برای کاهش بیان پروتیین هانتینگتن جهش یافته ،دو نوع عمده از ترکیباتی هستند که در مدل های حیوانی مفید واقع شده اند.

Refrenses

۱٫S. Ramaswamy, J.H. Kordower / Neurobiology of Disease 48 (2012) 243–۲۵۴, Department of Neurological Sciences, Rush University Medical Center, Chicago, IL, USAdoi:10.1016/j.nbd.2011.12.030

۲٫Thu DCV, Oorschot DE, Tippett LJ, Nana AL, Hogg VM, Synek BJ, Luthi-Carter R, Waldvogel HJ, Faull RLM. Cell loss in the motor and cingulated cortex correlated with symptomatology in Huntington’s disease. Brain 2010; 133: 1094-1010.

۳٫ Quarrell OWJ, Brewer HM, Squiteri F,Barker RA, Nance MA, Landwehrmeyer.B: Juvenile Huntington’s disease. Oxford.University Press; 2009.

 

۴٫Curtis MA, Kam M, Nannmark U, Anderson MF, Axell MZ, Wikkelso C, Holtas S, van Roon-Mom WM, Bjork-Eriksson T, Nordborg C, Frisen J, Dragunow M, Faull RL, Eriksson PS. Human neuroblasts migrate to the olfactory bulb via a lateral ventricular extension. Science 2007;315:1243–۱۲۴۹

۵٫ Tabrizi SJ, Langbehn DR, Leavitt BR, Roos RA, Durr A, Craufurd 0, Kennard C, Hicks SL, Fox NC, Scahill RI, Borowsky B, Tobin AJ, Rosas HD, Johnson H, Reilmann R, Landwehrrneyer B, Stout JC, the TRACKliD investigators: Biological and clinical manifestations of Huntington’s disease in the longitudinal TRACK-lID study: crosssectinnal analysis of baseline data. Lancet

eurol2009, in press. 8:791-801,JuI29

۶٫ van Duijn E, KingrnaEM, vanderMastRC:

Psychopathology in verified Huntington’s disease gene carriers. J Neuropsychiatry Clin Neurosci 2007,19:441-8

۷٫ Decmyenaere M, Evers-Kiebooms G, Boogacrts A, Phil ippe K, Dernyttenaere K, Dom R, Vandenberghe W, Fryns JP: The complexity of reproductive decision-making in asymptomatic carders of the Huntington mutnlinn. fur J Hum Genet 2007, 15:453.62.

۸٫ Aziz NA, Swaab OF, Pijl H, Roos RA: Hypothllillmic dysfunction and neuroendocrine lind mctllbolic alterations in Huntington’s disease: clinical consequences and thernpeutlc implications. Rev Neurosei 2007, 18:22351.

 

۹٫ Amull’l, Nielsen J, Lohmann E, Schiefer J, Wild E, Jennum r, Kono/ill E, Walker M, Oudictte 0, Tabriz! S: Durr A Rnpid eye movement sleep disturbances in Huntington disease. Arch Neural 2008, 65:1478.

۱۰٫ Quarrell OWJ, Brewer HM, Squiteri F, Barker RA, Nance MA, Landwehnneyer B: Juvenile Huntington’s disease. Oxford University Press; 2009.

۱۱. Wheelock VL, Tempkin T, Marder K, Nance M, Myers RH, Zhao H, Kayson E, Onne C, Shoulson I, Huntington Study Group:

Predictors of nursing home placement in Hunlington disease. Neurology 2003, 60:998-1001

۱۲. Bates G, Harper P, Jones L: Huntington’s disease. 3rd edition. Oxford, Oxford University press; 2002

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jacquie Bay, Andrea Graves, Helen Mora, Mike Dragunow, Pritika Narayan, Richard Faull,
Huntington’s disease: Understanding a mutation

 

 

 

 

 

.

 

.

 

 

 

 


 



دیدگاه ها


یک پاسخ به “بیماری هانتینگتون”

  1. hasti گفت:

    با سلام و خسته نباشید..ممنون از سایت خوبتون
    در بیماری هانتینگتون ژن hd به عنوان ژن عامل این بیماری شناسایی شده است اما در این مقاله از it15 نام برده شده است لطفا مرا در این مورد راهنمایی نمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *