گزارش خرابی لینک
اطلاعات را وارد کنید .
گزارش انتشار نسخه جدید
اطلاعات را وارد کنید .
no-img
سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه

برای موفق شدن درایران شما درآینده می توانید چه سهمی داشته باشید؟ - سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه


سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه
adsads

ادامه مطلب

برای موفق شدن درایران شما درآینده می توانید چه سهمی داشته باشید؟
مهر 13, 1394
5004 بازدید
گزارش نسخه جدید

برای موفق شدن درایران شما درآینده می توانید چه سهمی داشته باشید؟


برای موفق شدن درایران شما درآینده
می توانید چه سهمی داشته باشید؟

شده تا به حال با شنیدن موفقیت یک ایرانی در عرصه های بین المللی یا حتی رسیدن به یک موفقیت در سطح ملی، احساس غرور کنید، قلبتان شروع کنه به تپش، بدنتون مورمور بشه یا مو بر تنتون راست بشه؟ یا این که حتی اشک از چشماتون جاری بشه؟ شاید جواب بدین معلومه که شده، اگه کسی این طور نباشه باید به ایرانی بودنش شک کرد. حالا همین من یا شمایی که این قدر دلمون واسه وطنمون می تپه و با شنیدن موفقیت های اون، این قدر خوشحال می شیم، شده تا به حال به این فکر کنیم که سهم ما توی این پیشرفت چقدره؟ شده تا به حال به خودمون بگیم بیست سال، سی سال یا حتی صد سال دیگه چی بر سر کشورمون می یاد؟ شده تا به حال فکر کنیم ما برای مملکتمون چه کار کردیم و چه کارهای دیگه ای مونده که باید بکنیم؟ مگه ما حکومت های صد سال و دویست سال گذشته رو به خاطر آینده نگر نبودن و عدم برنامه ریزی برای پیشرفت مملکت، محکوم نمی کنیم؟ پس باید خودمون طوری عمل کنیم تا مردم صد سال دیگه، این حرف ها رو پشت سر ما نزن. بهترین مسیر برای شروع هم همین سند چشم انداز بیست ساله است. البته شاید برنامه ریزی بیست ساله برای یه مملکت یزرگ مثل ایران، خیلی کم باشه، اما مطمئناً واسه شروع خیلی هم خوبه؛پس بیایید اون رو جدی بگیریم و برای تحققش تلاش کنیم.

هر چه بکاری همان را درو می کنی

می گویند هرچه بکاری، همان را درو می کنی و نتیجه به دست آمده، حاصل عمل انجام شده است. در هر صورت هر چه را که امروز انجام دهیم، بیست سال آینده نتیجه اش را می بینیم. داشتن ایرانی آباد در گرو تلاش دانشجویان امروز است.

برای آینده ایران شاید نقش دانشجوی کنونی مفید واقع شود، اما دانشجوی آینده که دانش آموز کنونی است به حتم نمی تواند مفید واقع شود و این به دلیل نظام آموزشی جدیدی است که در حال حاضر برقرار است.

به هر صورت، در بیست سال آینده شاید عدالت چنان بر اقتصاد سایه افکند که دیگر پیرمردی برای تهیه نان شب دست گدایی به سوی مردم دراز نکند. شاید اکتشافات و اختراعات مهم جهان به نام دانشمندان ایرانی باشد. شاید فرهنگ چنان پیشرفت کند که همه بدانند بی حجابی فرهنگ نیست. شاید ایران چنان شود که قصه غم انگیز بم تکرار نشود. شاید بیست سال دیگر بیماران برای معالجه، سرگردان کشورهای بیگانه نشوند. شاید جرم و جنایت کاهش یابد. شاید من و امثال من بدانیم چه نقش سنگینی در قبال کشور خود، پرچم خود و اسلام داریم و هزاران شاید دیگر. و این امور تحقق پیدا نمی کند مگر با اراده دانشجویانی که سازندگان ایران فردایند.

دانشجویان، پایه های آهنین پیشرفت

ایران با داشتن جوانان غیور می تواند با دستیابی به فناوری جدید، گام های اساسی در پیشرفت و خودکفایی بردارد.

البته پیشرفت، نیازمند تأمین امکانات بهینه و بها دادن به نیروهای جوان است؛ چون در غیاب هر کدام از این اصول، هدف به صورت مطلوب محقق نخواهد شد.

ایجاد شرایطی که رضایت مردم را به همراه داشته باشد، یعنی کاهش تورم، توجه مسئولین به رفع نیازمندی های آنان و نیز حمایت مردم از مسئولین مملکت با ایجاد اعتماد و اطمینان متقابل، چشم اندازی زیبا از ایران در سال ۱۴۰۲ به وجود خواهد آورد.

ایران باید از لحاظ دسترسی به فناوری نوین و پیشرفت های علمی به عنوان کشوری موفق جلوه کند. جوانان و دانشجویان باید به عنوان پایه هایی آهنین، اقتصادی پویا را رقم بزنند.

نجات دنیا

اروپاییان پس از ناامیدی از دین تحریف شده مسیحیت، وحی را کنار گذاشتند و خواستند با عقل خود جهان را تدبیر کنند و این چنین بود که پای در رنسانس نهادند و دین را از صحنه زندگی شخصی و اجتماعی خود به کلی حذف کردند. چهارصد سال تبلیغ کردند که از دین کاری برنمی آید، تا آن که در ایران انقلابی شد که پایه های کاخ چهارصد ساله رنسانس را فروریخت، چرا که می گفت همه چیز را خدا باید تدبیر کند.

مردم دنیا شگفت زده پرسیدند: اگر از دین کاری بر نمی آید، پس چطور این مردم با دست خالی بر رژیمی سر تا پا مسلح پیروز شدند؟ گفتند: طولی نمی کشد که نابود می شود و برای نابودی آن نقشه ها کشیدند؛ جنگ کردند، تحریم کردند، تهدید کردند و… و ما ماندیم و آن سؤال بشریت هر روز جدی تر می شود و بر خیل مشتاقان معنویت می افزاید.

آینده ای روشن با تکیه بر گذشته ای پرافتخار

من با توجه به سابقه درخشان کشورم و تلاش های حال حاضر، امیدوارم که در بیست سال آینده، ایران در علم و صنعت و کلیه شئون دیگر، حرف اول را بزند و از نظر پیشرفت علم و فناوری در جایگاهی شایسته و در ردیف کشورهای رده اول قرار گیرد؛ البته نه با فراموش کردن فرهنگ و تمدن ایرانی و اسلامی خود؛ بلکه با اتکا به آنها و نیز اشاعه و ارتقاء آن.



دیدگاه ها


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *