گزارش خرابی لینک
اطلاعات را وارد کنید .
گزارش انتشار نسخه جدید
اطلاعات را وارد کنید .
no-img
سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه

اقتصاد فرهنگ در ایران - سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه


سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه
adsads

ادامه مطلب

اقتصاد فرهنگ در ایران
اسفند 26, 1393
752 بازدید
گزارش نسخه جدید

اقتصاد فرهنگ در ایران


چکیده :

تصاد فرهنگ که‌گاه با اندکی تسامح از آن با عنوان اقتصاد هنر نیز یاد می‌شود به تحلیل قواعد و قوانین و بررسی راهکارهای توسعه گردش مالی، سودآوری و دیگر نماگرهای اقتصادی در گستره بخش و فرهنگ و یا به عبارت دقیق‌تر در حوزه کسب و کارهای فرهنگ بنیاد (Culture-based) می‌پردازد. اقتصاد فرهنگ، حاصل نگریستن به حوزه فرهنگ از منظری اقتصادی و تلاش برای تأمین منابع، توسعه فرصت‌های کاری و رفع مشکلات اقتصادی بنگاه‌های فرهنگی می‌باشد. «اقتصاد فرهنگ شاخه‌ای کاربردی از علم اقتصاد است. حیطه موضوعی اقتصاد فرهنگ را می‌توان کاربرد اصول، مفاهیم و نظریه‌های علم اقتصاد در جهت تبیین و تحلیل مسائل اقتصادی بخش فرهنگ و در ‌‌نهایت ارائه خط مشی‌های سیاسی در جهت بهبود مدیریت اقتصادی فعالیت‌های فرهنگی دانست. همچنین اقتصاد فرهنگ می‌تواند به بررسی و تحلیل آثار و نقش فعالیت‌های فرهنگی در توسعه اقتصادی نیز بپردازد. در تعریف دیگری آمده است: آنچه می‌توان اقتصاد فرهنگ نامید: توصیف و تحلیل ویژگی‌های مشهود عرضه و تقاضا و نیز ویژگی‌های رابطه متقابل عرضه و تقاضا در صنایع گوناگون تشکیل دهنده بخش فرهنگ است. محققان حوزه اقتصاد فرهنگ، به بررسی تقاضای اجتماعی محصولات فرهنگی، تغییر بودجه اختصاص یافته دولت به فرهنگ در اثر نوسانات اقتصادی، رشد و گسترش صنایع فرهنگی (مانند مطبوعات، کتاب، فیلم، سینما و تلویزیون) و تحولات سریع فناوری در این صنایع و نیز بررسی در زمینه سطح، نوع و کارایی یارانه‌های تخصیص یافته به بخشهای مختلف فرهنگ نیز توجه نشان داده‌اند.»

مقدمه :

وقتی از منظری اقتصادی به عرصه فرهنگ می‌نگریم، با «بازاری» بسیار بزرگ مواجه می‌شویم که بازیگران طرف عرضه آن در فضایی شدیداً رقابتی برای جلب «توجه» مخاطبان و مشتریان در طرف تقاضا تلاش می‌کنند. آنچه در این بازار عرضه می‌شود «کالای فرهنگی» است و ویژگی برجسته اینگونه از کالا‌ها آن است که نمادهای فرهنگی، ارزش‌های بومی و هنر‌ها در فرآیند تولید و یا شکل نهایی آن از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بوده و این محتوای فرهنگی یا کارکرد زیبا‌شناسانه آنهاست که ارزش اقتصادی خلق می‌کند. کتاب، نشریه، موسیقی، صنایع دستی، تئا‌تر، فیلم، فضاهای گردشگری، مدل‌های لباس، آثار هنری که در گالری‌ها و حراج‌ها عرضه می‌شوند و… مثال‌هایی از کالاهای فرهنگی محسوب می‌شوند.

چنانچه از دیدگاهی دیگر که طبعاً برای سیاست‌گزاران ما از اهمیتی دوچندان برخوردار است به به این بازار بزرگ بنگریم متوجه خواهیم شد که بازار صنایع فرهنگی، پهنه جدال فرهنگ‌هاست و تولیدکنندگان در هر جبهه، سربازان این نبرد خاموش اما عمیق و مؤثر محسوب می‌شوند که هدف نهایی آن‌ها نه تصرف سرزمین بلکه اشغال قلب‌ها و اندیشه‌هاست.

اگرچه پرداختن بیشتر به مقوله اقتصاد فرهنگ و صنایع فرهنگی در حوزه این گفتار نمی‌گنجد اما برای دانستن ابعاد و اهمیت این حوزه بسیار بزرگ جالب است بدانیم هم‌اکنون حجم تجارت کالای فرهنگی بیش از ۲۰۰۰ می‌ایارد دلار در سال بوده و این گروه متنوع از سرویس‌ها و کالا‌ها بیش از ۶۵ درصد ارزش صادرات ایالات متحده آمریکا را شکل می‌دهند.

 

–    نیم‌نگاهی به صنایع فرهنگی و اقتصاد فرهنگی در ایران:

کمتر از یک دهه از طرح ادبیات موضوعی صنایع فرهنگی در کشور کمتر از یک دهه می‌گذرد. در این مدت کوتاه، اگرچه شاهد برپایی برخی از مجامع تخصصی و همایش‌های علمی در این حوزه بوده‌ایم اما علی‌رغم فرصت‌ها و ظرفیت‌های موجود، اقدام عملیاتی، سامان یافته و فراگیری را در این خصوص صورت نپذیرفته است. برابر برآورد‌ها سهم ایران از تجارت گسترده کالهای فرهنگی در سال چیزی نزدیک به صفر است و این درحالی است که عوامل متعددی در کشور وجود دارد که ضرورت پرداختن به صنایع فرهنگی در ایران را نه تنها توجیه پذیر بلکه دارای اولویت قرار می‌دهد. از جمله این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره داشت:

–    تنوع بی‌مانند قومیتی و فرهنگی ایران و سابقه غنی، قوی و بسیار متنوع کشور در حوزه هنر و صنایع دستی و برخورداری از موقعیت ممتاز جهت توسعه گردشگری فرهنگی، آئینی و اقلیمی

–    ارزش‌های مرود تاکید در دین اسلام و ساختار نظام جمهوری اسلامی (صنایع فرهنگی در نقش سفیران فرهنگی، وسیله صدور نرم اسلام و ارزش‌های انقلابی محسوب می‌شود چنانچه دشمنان ما از این موضوع ‌‌نهایت استفاده را می‌برند)

–    طیف بسیار گسترده انتخاب‌ها در رشته‌های متنوع صنایع فرهنگی متناسب با نیاز‌ها و توانمندی‌های بومی و منطقه‌ای در جای جای کشور

–    سهم رو به افزایش خرید کالاهای فرهنگی متناسب با توسعه اقتصادی کشور و بازار رو به توسعه این دست از محصولات (جالب است بدانیم سهم فرهنگ در سبد هزینه خانوار در کشور از کمتر از دو دهم درصد در سال ۱۳۵۸ به ۵/۳ درصد در سال ۱۳۷۵ افزایش یافته است و برابر برخی از برآورد‌ها این رقم هم‌اکنون به بیش از ۵ درصد رسیده است.)

–    ظرفیت‌های برجسته صنایع فرهنگی در کمک مؤثر به حل معضل اشتغال در کشور (در این گروه از صنایع معمولاً نیاز به سرمایه‌گزاری برای ایجاد شغل هر جدید به‌طور نسبی بسیار پائین بوده و نرخ بازدهی سرمایه‌گزاری بالا‌تر است)

–     و…

علی‌رغم وجود فرصت‌ها و ظرفیت‌های بزرگی که به برخی از آن‌ها اشاره گردید این گروه از صنایع به دلایلی متعدد همچنان مهجور و مغفول باقی‌مانده‌اند. از جمله مشکلات عمده و اساسی و نیازهای فوری و ضروری به منظور توسعه عمومی صنایع فرهنگی در کشور می‌توان به موارد ذیل اشاره داشت:

–    تدارک پشتوانه‌های قانونی لازم برای توسعه صنایع فرهنگی و در رأس آن‌ها قوانین مربوط و مرتبط با صیانت از حقوق خالقان و مالکان آثار معنوی و تولیدگران کالای فرهنگی

–    ثبات و ساماندهی نظام تصمیم‌سازی و راهبری بخش فرهنگ و هنر در کشور به منظور فراهم آوردن امکان همسویی و هم‌افزایی دستگاه‌های متولی در بخش‌های گوناگون، بسیج اراده‌ها و امکانات و نیز امکان پشتیبانی و راهبری طرح‌های فراگیر ملی در بخش فرهنگ

–    فرهنگ‌سازی گسترده، هدفمند و مداوم در سطوح گوناگون (به ویژه مدیران میانی دولتی) به منظور ترویج نگاه اقتصادی به حوزه فرهنگ و معرفی بیشتر و بهتر ظرفیت‌های بکر و برجسته صنایع فرهنگی

–    تدوین و اجرای سیاست‌های عمومی و بخشی برای توسعه صنایع فرهنگی یا زیرگروه‌هایی خاص از این صنایع با نگاه جامع و فنی به مسائل خاص این حوزه

آشکار است که وضعیت کنونی بازار بزرگ فرهنگ در کشور آشفته و نابسامان است. مصرف فزاینده فشار تقاضا از سویی و عدم توان بنگا‌ه‌های تولیدات فرهنگی بومی در پاسخ به این یاز‌ها از سوی دیگر و بی‌سامانی تصمیمات و سیاست‌گزاری‌های دولتی از سوی دیگر، بازار فرهنگی کشور را عرصه تاخت و تاز محصولات بیگانه یا تولیدات غیررسمی و زیر زمینی ساخته است. موضوعی ااساسی که علاوه بر زیان‌های اقتصادی، مخاطراتی جدی را متوجه عرصه اندیشه و فرهنگ کشور می‌سازد.

اقتصاد فرهنگ و وضعیت آن در ایران

ضرورت طرح موضوع اقتصاد در بخش فرهنگ، بیش از هر چیز به اهداف علم اقتصاد برمی‌گردد. فرض مهم این است که ما با منابع محدود و نیازهای نامحدود مواجه‌ایم؛ بنابراین باید منابع به نحوی تخصیص یابد که اولاً بجا و مناسب باشد و ثانیاً نتایج بیشتری حاصل آید. به عبارت دیگر، از کمترین منابع، بیشترین محصول به دست آید و بیشترین نیازها نیز برطرف شود.

همچون سایر بخش‌های جامعه، در فرهنگ نیز با کمبود منابع روبه‌رو هستیم؛ لذا ضرورت توجه به اقتصاد در حوزه فرهنگ از این جهت است که ما را در تصمیم‌گیری درباره اختصاص بهینه منابع به نیازهای جامعه کمک می‌کند.

بحث مهم دیگر این‌که اقتصاد در فرهنگ با اقتصاد در سایر بخش‌ها تفاوت دارد؛ زیرا تصور آن است که فرهنگ همانند امور قضایی جزو خدمات عمومی است و لذا بخش خصوصی حاضر به سرمایه‌گذاری و تولید در آن نیست. همین استدلال باعث شده است بسیاری بر این باور باشند که فقط دولت باید در این بخش سرمایه‌گذاری و دخالت کند. اما واقعیت این است که یکی از مهم‌ترین جنبه‌های فعالیت‌های فرهنگی، تنوع آن است. مجموعه فعالیت‌هایی که به آنها نام فعالیت‌های بخش فرهنگ اطلاق می‌شود، بسیار گسترده و متنوع هستند و طیف وسیعی از اجرای نمایش، خواندن کتاب تا موضوع میراث فرهنگی و گردشگری را در برمی‌گیرد. این تنوع و گستردگی باعث می‌شود که نتوان درباره چگونگی و حیطه فعالیت بخش خصوصی و دولتی در همه این امور به طور یکسان تصمیم‌گیری کرد. بخش‌ها و فعالیت‌های مختلف فرهنگی باید از نظر قابلیت برنامه‌ریزی و نیز از نظر تعیین حیطه سرمایه‌گذاری‌ها مورد مطالعه و مداقه قرار گیرند. توجه به اقتصاد فرهنگ و اتخاذ نگرش اقتصادی در تحلیل وضعیت فعالیت‌ها و کالاهای فرهنگی، در تحلیل چشم‌اندازهای آینده و برای تولید آنها ضرورت ویژه‌ای دارد.

وی‍ژگی های فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی خانواده های ایرانی

به روایت تاریخ اجتماعی انسان ، ‌نهاد خانواده اولین نهاد اجتماعی است که برخی از جامعه شناسان ریشه پیدایش آن را همزمان با ظهور مالکیت فردی می دانند . یکی از اقدامات اولیه جهت ورود به بازار هر محصول شناسایی نیازهای مشتریان است . محصول عرضه شده باید منطبق بر نیاز وخواست مشتری و منطبق بر تحولات و نیازهای آتی بازار و مشتریان طراحی گردد . برای مثال، ممکن است بیمه گر مدعی باشد محصول ارائه شده قادر است  مشتریان خاص و یا عام را در  برابر وقایع  و مخاطرات  ویران کننده حمایت کند و در عین حال این محصول برای بیمه گر سود آور باشد . اما ممکن است تعداد وسیعی از افراد تمایل به استفاده از پوشش حمایتی که این نوع خاص از بیمه ارائه می کند را نداشته باشند . در این صورت توجیهی برای توسعه وگسترش این نوع محصول در بازار وجود نخواهد داشت . در جامعه ایران نیز از دیرباز نهاد خانواده ، اولین و مهمترین بستر اجتماعی شدن  فرد و مکان فراگیری آموزه ها ، ارزش ها و هنجارهای اجتماعی بوده و هست . این ساختار همواره دارای کارکردهای بسیاری بوده که ویژگی خاص خانواده ایرانی محسوب شده و آن را از سایر اقوام و ملت ها متمایز ساخته است . به منظور طراحی محصولاتی مطابق با نیاز و سلیقه خانواده ایرانی شناختن این ویژگی ها ضروری به نظر می رسد.

بنا به تعریف  ، خانوار عبارت است از چند نفر که در یک اقامتگاه ثابت سکونت داشته و هم خرج و دارای تغذیه مشترک باشند . فردی که به تنهایی در یک اقامتگاه ثابت زندگی می نماید یک خانوار تلقی می گردد ( در تعریف خانوار خویشاوندی شرط نیست ) .

۱٫ ویژگی اقتصادی و معیشتی خانواده های ایرانی

باتوجه به بررسی های آماری انجام شده بر روی بودجه خانوارها درمناطق شهری کشور و در کنار هم قراردادن شاخص های مختلف، ‌می توان الگو وساختار اقتصادی خانواده ایرانی را ترسیم نمود.

الف) بعد خانوار

طبق آمار  متوسط تعداد افراد خانوار در مناطق شهری از ۷۵/۴ نفر در سال ۱۳۷۵ به ۰۹/۴ نفر درسال ۱۳۸۴ کاهش پیدا کرده است.

ب) تعداد شاغلین

طبق آمار ،‌ ۵/۵۷ درصد خانوارهای ایرانی توسط یک فرد شاغل و ۸/۲۰ درصد از آنان توسط ۲ فرد شاغل اداره می شوند که تغییرات توزیع این نسبت در مقایسه با سال های گذشته نشان دهنده ی  تغییرات بسیار اندکی می باشد.

بنابراین و با مقایسه این دو شاخص در وهله اول این طور استنباط می گردد که  در ۵/۵۷ درصد از خانوارهای ایرانی یک فرد شاغل هزینه های حدود ۵ نفر (۷۵/۴ نفر) را از محل درآمدهای خود جبران می نماید و یا به عبارت دیگر خانواده از نظر اقتصادی تنها به یک نفر وابسته است که این اتکاء در زمینه های اقتصادی تبعات بسیاری را بوجود آورده است.

در این ساختار فوت یا از کارافتادگی سرپرست خانواده می تواند ضربات جبران ناپذیری را برپیکر و نظام خانواده بوجود آورد و چه بسا در بسیاری موارد متاسفانه معضلات اقتصادی به معضلات اجتماعی تبدیل شده و مشکلات را دو چندان ساخته است . در چنین ساختاری وقوع حوادث یا وقایع (خوب یا بد) باهزینه های فوق العاده و خارج از توان بودجه خانواده نیز خود مشکل آفرین خواهد بود. هزینه هایی مانند ازدواج فرزندان یا فوت اعضاء خانواده هزینه جهیزیه ، هزینه تحصیل فرزندان و یا هزینه مربوط به درمان بیماری ها و… اگر پیش بینی شده  نباشند می توانند فشارهای زیادی را بر خانواده وارد سازد .

 

 

 

ج) نوع فعالیت

مطابق با آمار منتشره ،  تنها ۸/۳۱ درصد افراد ۶ ساله و بالاتر خانوارهای شهری در سال  ۸۴  شاغل  بوده اند .وجود ۲/۲۵ % افرادی که خانه دار محسوب می شوند یا ۴/۲۷ درصد محصل آسیب پذیری خانواده ها در مواجه با پیامدهای پیش بینی نشده به شدت افزایش می دهد.

د) وضعیت  شغلی

طبق همین آمار ،  در سال ۸۴ ،۴/۳۰ درصد از خانوارها، کارکن مستقل بوده اند. منظور از کارکن مستقل فردی است که برای انجام فعالیت های شغلی خود کارکن مزد یا حقوق بگیر در استخدام نداشته باشد و خود نیزحقوق بگیر نباشد و صاحب تمام یا قسمتی از سود و زیان فعالیت شغلی خود باشد. این گروه بعلاوه ۲/۷ گروه کارفرما که آنان نیز در انجام امور مربوط به فعالیت کاری خود حداقل یک نفر مزد یا حقوق بگیر در استخدام داشته و صاحب تمام یا قسمتی از سود وزیان حاصل از فعالیت شغلی خویش هستند ، بخش نسبتاً بزرگی را تشکیل می دهند که به نظر می رسد از نظر موقعیت شغلی در وضعیت نا متعادل قرار  داشته و با ریسک های بسیاری مواجه می باشند .

بنابراین با مقایسه دو شاخص وضعیت شغلی و نوع فعالیت در وهله اول به این نتیجه می رسیم از میزان ۸/۳۱ درصد افراد شاغل که خود نیز درصد بسیار کمی از کل افراد خانواده ها را تشکیل می دهند حدود ۶/۳۷ درصد نیز دارای وضعیت شغلی ناپایدار هستند.

 

 

د) الگوی مصرف

از طرف دیگر ،  مسکن و خوارکی ها و آشامیدنی ها در سبد  مصرفی  خانواده  جایگاه  ویژه ای دارد. به عبارتی خانواده ایرانی بیشتر درگیر مسائل روزمره است. البته از طرفی سهم نسبتاً بالای مسکن و لوازم اثاث منزل می توان نشان دهنده تجمل گرایی خانواده نیز باشد. در این الگو انواع بیمه در بخش کالا و خدمات متفرقه تعریف شده است. که بر طبق همین آمار در سال ۸۳ هزینه صرف شده برای انواع بیمه ۰۰۷ر۷۲۳ ریال و درسال ۸۴ ،۹۵۰ر۹۹۸ ریال بوده است .

هـ) درآمد

طبق آمار متوسط درآمدخانوار در سال ۸۴،۲۷۶ ر۵۱۷ر۶۶ ریال بوده است.

به این ترتیب از مجموع درآمدهای خانواده تنها ۱ درصد صرف  انواع  بیمه  می شود و حتی  اگر  هزینه های بهداشت و درمان را جزو هزینه هایی بدانیم که می تواند تحت پوشش  بیمه قرارگیرد . این درصد به ۵% افزایش خواهد یافت.

۲٫ ویژگی فرهنگی خانواده ایرانی

خانواده ایرانی به لحاظ فرهنگی دارای ویژگی هایی است کهاهم آنان به شرح ذیل می باشد :

الف) تحصیلات:

در خصوص تحصیلات ، با وجود اهمیتی که خانواده ها برای تحصیلات قایل هستند تنها ۸/۱۳ درصد افراد خانواده در سال ۸۴ تحصیلات دانشگاهی داشته اند و وجه قالب افراد با تحصیلات متوسطه هستند که  معادل ۴/۴۹ درصد از افراد خانوار را تشکیل می دهند  در این وضعیت فروش محصولات با پیچیدگی بسیار نمی تواند در جامعه جایگاه مناسبی را برای خود پیدا کند.

ب) گروه های سنی

طبق  همین آمار ، ۹/۲۰ درصد افراد خانوار در گروه سنی ۲۱ الی ۳۰ قرار دارند و با تلفیق این دو شاخص ، تحصیلات و گروه سنی ، به این نتیجه می رسیم که ۸/۴۵ درصد از افراد ۲۱ الی ۳۰ سال تحصیلات دانشگاهی دارند که تاحدودی بستری مناسب به منظور ارائه محصولات مدرن را فراهم سازد.

ج ) فقدان تحلیل هزینه و فایده

در خانواده های ایرانی بنا به ساختار سنتی موجود تحلیل هزینه و فایده به درستی صورت نمی پذیرد برای نمونه در بیشتر موارد ، خانواده ها و دانش آموزان به رشته های پزشکی و مهندسی گرایش دارند در حالی که به نظر می رسد در بسیاری از این رشته ها   بازار کار اشباع شده است   و  در  برخی  رشته های علوم انسانی مانند حسابداری کمبود نیروی انسانی به شدت احساس می شود و بازار کار نسبتا” خوبی برای آن وجود دارد لیکن گرایشی به این نوع از رشته های تحصیلی مشاهده نمی شود ، و یا این که در بسیاری از موارد  ، خانواده ها با وجود در آمد نسبتا” کمی که د ر مشاغل دولتی وجوددارد ، این مشاغل را به مشاغل آزاد به علت شان و منزلتی که برای آن قائل هستند ترجیح می دهند .

 

د) ‌فقدان نگرش بلندمدت و تمرکز بر بازده کوتاه مدت

در یک خانوده  ایرانی کمتر  به  سرمایه گذاری های  بلند مدت توجه می شودوتمرکز بر بازده درکوتاه مدت است . دلایل آن بعضا”  درگیری بیش از حدخانواده  با مسایل و مشکلات روزمره ، بی ثباتی سیاست های اقتصادی ، کم بازده بودن سرمایه گذاری های بلند مدت با توجه به تورم و کاهش ارزش پول و نوع نگاه مقطعی خانواده ها به مسائل و…. می باشد.

ذ)‌ بلوغ دیررس اجتماعی و مالی فرزندان خانواده

‌ در جامعه ایرانی افراد یا به عبارتی فرزندان خانواده در زمان طولانی تری به بلوغ اجتماعی می رسند و تا رسیدن به مرحله استقلال مالی و فکری آنان ،‌ خانواده مسئولیت های بسیاری را باید پاسخگو باشد.در بسیاری موارد مشاهده می شود که خانواده بعضا” به دلیل گرایش های شدید عاطفی و فرهنگی و یا سایر ویژگی هایی که خاص جوامع نیمه مدرن می باشد خود را ملزم می داند که فرزندان شاغل و یا حتی ازدواج کرده خویش را که به نوعی از خانواده مستقل شده اند را نیز از نظر مالی و اقتصادی حمایت کند و فرزندان نیز همین انتظار را از خانواده دارند که مجموع این کارکردها موجب فشارهای اقتصادی بر خانواده به ویژه سرپرست خانواده می گردد.

ر) حاکمیت روحیه تقدیرگرایی و اعتقاد به قضا وقدر

در فرهنگ ما فلسفه ی تقدیر وسرنوشت جایگاه خاصی دارد . به فرض، جملاتی از این دست را بارها شنیده ایم که ، ” حالا که اتفاقی نیفتاده ، معلوم هم نیست که بیفتد . آینده را کسی ندیده است هرآن چه خدا بخواهد همان می شود . از تقدیر و سرنوشت نمی توان فرار کرد ” .

 

از طرف دیگر ، این تصور و انتظار ذهنی در بین مردم ما وجود داشته و دارد که دولت موظف است همه چیز را برای آنان فراهم کند ، که شامل هزینه حوادث غیرمترقبه ای که در زندگی شخصی و یا روابط فردی آحاد جامعه واقع می شود نیز می باشد. به هرحال این نوع اتکا به درآمدهای دولت ( درآمدهای نفتی )‌به علاوه ، فرهنگ و نگرش عامه بر روی گسترش و توسعه بیمه تاثیر جدی داشته و خواهد داشت .

ز) مسئولیت پذیری والدین نسبت به فرزندان در زمینه های مختلف از قبیل آموزش ، اشتغال ، ازدواج ، خرید مسکن ، خرید خودرو و…

اهمیتی که خانواده ایرانی  برای طی مدارج تحصیلی توسط فرزندان قائل است و آمادگی برای تامین هزینه های آموزشی ، تعهد خانوده به برگزاری مراسم ازدواج و تامین هزینه های آن مانند مهریه و جهیزیه ، کمک مرسوم خانواده ایرانی به تامین مسکن و خودروی فرزندانی که حتی شاغل هستند و ازدواج کرده اند و بسیاری از تعهدات دیگر نسبت به فرزندان که معمولا” در خانواده ها ی ایرانی معمول است و در سایر جوامع بی نظیر یا کم نظیر است ، از ویژگی های اجتماعی و فرهنگی خاص خانواده های ایرانی است که می بایست در طراحی و تدوین طرح های بیمه ای توسط بیمه گران مورد توجه قرار گیرد.

از طرف دیگر ، بسیاری از پدران و مادران کلیه اهداف و آمال زندگی خود را برروی فرزندان متمرکز می سازند و بسیاری از آنان فرزندان را همه زندگی خود می دانند و حاضرند برای آنان همه کاری انجام دهند . در همین رابطه بالا بودن هزینه های تحصیلی ، ایجاد شغل یا تامین مسکن فرزندان و…. خانواده را با مشکل مواجه می سازد .

‍ژ) تکیه برحمایت های خانوادگی و طایفه ای بجای نهادهای قانونی و اجتماعی

خانواده ایرانی به لحاظ سنتی ، در بسیاری موارد در مواجه با بحران های اقتصادی خویش  ترجیح  می دهد از دوستان و بستگان کمک بگیرد وتمایل کمتری به استفاده از حمایت های اجتماعی دارد و قرار گرفتن در پوشش نهادهای حمایتی را به عنوان آخرین ملجاء می پذیرد . این نوع نگرش به مسائل اجتماعی آسیب پذیری خانواده ایرانی را در این رابطه افزایش می دهد

منابع :

سایت www.4txt.ir

سایت بیمه البرز

 



موضوعات :
تحقیق

دیدگاه ها


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *