گزارش خرابی لینک
اطلاعات را وارد کنید .
گزارش انتشار نسخه جدید
اطلاعات را وارد کنید .
no-img
سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه

اختراع کاغذ - سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه


سفارش تایپ ،ترجمه، مقاله، تحقیق ، پایان نامه
adsads

ادامه مطلب

اختراع کاغذ
مهر 12, 1394
471 بازدید
گزارش نسخه جدید

اختراع کاغذ


اختراع کاغذ

و تاریخ خشت نبشته ها درکشورهای باستانی آسیای غربی

پیش از اختراع کاغذ ساکنان چین برروی استخوان و پوست سنگ پشت و ایرانیان برروی پوست آهو و لوحه های گلی می نوشتند.

نوشتن خط بروی لوح های گلی و ایستوانه ها و منشورها، تاریخ کهنسال ودامنه داری دارد که با پیدایش خط ، همزمان و بستگی پیدا می کند.

بشر همگام با اختراع و توسعه و تکمیل خط، در صدد برآمد وسیله ثبت و نگاهداری آنرا هم تهیه و درست تماید. از این رو هر قومی که مخترع خط بود، از آنچه که آسان تر و فراوان تر در دست رسشان قرار گرفته بود ، چیزی درست کرد و توسط آن اسناد و نوشته های خور را بر آن ثبت نمود.

مصریها، از نی های روئیده شده در دلتای نیل بنام «بُردی» کاغذ پاپیروس درست میکردند، و از سده ها پیش از میلاد تا ده دوازده سده پس از میلاد ، همین کاغذها برای نوشتن مورد استفاده آنها و پاره ای از کشورهای همسایه و یونان و روم بود۱ .

چینی ها که نخستین کشور سازنده کاغذ هستند تا پیش از ساختن کاغذ که بحدود سده دوم میلادی میرسد، نوشته های خود را بیشتر به روی پوست سنگ پشت واستخوانها بنام «چیان کو ون تسو»۲ مینوشتند. مقداری از این نوشته ها مربوط بخط واحد «تسانگ چی»۳ حدود نیمه دوم هزاره سوم پیش از میلاد در سال ۱۸۸۹ میلادی در استان هونان۴ بدست آمد.

در سیلان و هند از برگ نخل و برگهای «تالیپوت» نوعی کاغذ بنام «آلا»۵ درست میکردند و بسیاری ازنوشته های خود را نیز روی پوست نارک شده درختان با قلم آهنی نوک تیز مینوشتند، و بعد مرکب روی آن مالیده وسپس پاک می کردند. رنگ سیاه مرکب در گودیهای خطوط کنده شده، باقی میماند و نوشته ها را مینمایانید. آنگاه این پوستهای درخت را که روی آن نوشته بودند، به نخ کشیده مرتب مینمودند و درجائی محفوظ نگاه میداشتند، که اکنون مقدار زیادی از آن در کتابخانه هائی بنام «خزانه های خدای سخن» نگاهداری میگردد، و با اینکه در کشورهای همسایه یعنی چین از حدود سده دوم میلادی کاغذ ساخته شده، باوجود بر این تا اواخر هزاره اول پس از میلاد که کاغذ توسط ایرانیان ومسلمانان بدانجا برده شد، نوشته های خود را روی همین پوستهای نازک و صاف شده درختان ثبت و ضبط مینموده اند.

کاغذ پوستی هم که از پوست گاو و گاوسفند و آهو و سایر حیوانات تهیه میشده، از صدها سال پیش از میلاد معمول و برحسب عقیده راولین سن شاید نوشته های مادیها و پارسی ها تا پیش از تشکیل و گسترش شاهنشاهی روی پوست بوده که پوسیده و از بین رفته است. همچنین معروف است که اوستا روی دوازده هزار پوست نوشته شده بود و یک نسخه آن در «دژ نبشت» تخت جمشید و نسخه دیگر در شیپگان نگاهداری میشده است. این نظریه را نوشته داریوش در بیستون که صریحاً مینویسد: متن فرمان خود را بروی اشیاء دیگری از آن جمله پوست آهو نوشته و بکشورهای تابعه فرستاده است۶ ، و همچنین پیدایش دو قباله ملکی پوستی مربوط به سده اول پیش از میلاد با خط پهلوی اشکالی۷ در اورامان کردستان تأییر مینماید.

کتابهای کتابخانه پرگام۸ روی همین کاغذهای پوستی بوده است ویونانیها نیز پیش از استفاده از پاپیروس ، نوشته های خود را روی پوست می نوشتند.

ابوریحان بیرونی متوفی سال ۴۴۰ هجری قمری (۱۰۴۸ میلادی) درباره ماده ای که هندیها روی آن مطالب خود را ثبت می نموده اند، نوشوته است:

«در شهرهای جنوبی هندوستان درخت بلندی است مثل خرما و نارگیل که میوه آنرا میخورند و برگهایش بطول یک ذرع و عرض حدود سه انگشت است نام آن درخت بزبان هندی «تاری» است مردم هند مطالب خود را روی این برگها می نویسند و بعد آنها را بوسیله نخی از سوراخی که در میان آنها می کنند بهم می چسبانند، اما در شهرهای مرکزی و شمالی هندوستان مردم پوست درخت توز را که بهوج می نامند و پرده های روی کمان را نیز از آن میسازند، برای کتاب بکار میبردند.



دیدگاه ها


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *